Moge God de Vader ons zegenen
moge God de Zoon ons heel maken
moge de Heilige Geest ons verlichten
en ons ogen geven om mee te zien
oren om mee te horen
en handen om Gods werk mee te doen
voeten om mee te lopen
en een mond om woorden van verlossing te preken
en moge de engel van de vrede over ons waken
en ons tenslotte leiden door Gods genade
tot in het eeuwig koninkrijk
Amen

(Dominicaanse zegenwens)

De voorbije maanden werd de website van de Nederlandse dominicanen (www.dominicanen.nl) grondig vernieuwd.

26 Oktober - Collega pastor gezocht

Gisteren werd officieel door de bisschop de vacature gesteld voor een nieuwe pastorale beroepskracht voor Oosterhout. Die naast pastorale taken in het ‘Thomasprofiel’ geloof en cultuur verder ontwikkelt. Voor meer informatie kijk op de website van het bisdom Breda. Het is goed dat na het weggaan van Franck Ploum nu de vacature voor een nieuwe beroepskracht is gesteld. Als je belangstelling hebt, neem contact op met deken Wiel Wiertz.

22 - 23 Oktober
Zwarte dag voor Amando-museum

Onvoorstelbaar dat in zo'n korte tijd het Armando museum in Amersfoort afbrandt. Grote Indruk wekkende beelden op televisie van de brandende kerktoren van de Elleboogkerk, waarin het museum in gehuisvest was. Hoe kan zo'n museum zo snel afbranden, vraag ik me dan af.

Zonde wanneer kunst voor altijd verloren gaat...
En zeker ook alle spullen uit het persoonlijk archief van de schilder Armando.

Hiernaast één van de belangrijkste werken die verwoest zijn: bos van Luc Tuymans, dat het Armando museum tijdelijk onder haar dak had. Het doek geldt als een sleutelwerk uit de verzameling van het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst (Gent). 

21 Oktober - Blijven bidden ?!

In dit weekend kon ik weer sinds lange tijd voorgaan in de vieringen. Het thema was bij ons: blijven bidden. Het paste goed bij mijn eigen gemoed van de voorbije maanden. Enkele stukjes uit mijn overweging:

... God om hulp vragen, in een persoonlijk gebed, doet je beseffen dat jij als mens kwetsbaar en breekbaar bent. In het bidden durven we toe te geven dat wij mensen teer en broos zijn en dat wij ons afhankelijk weten van Iets of Iemand die groter is dan ons. Bidden is durven te bekennen dat ieder van ons maar een heel klein onderdeel is in het grote geheel van het heelal ben. Afhankelijk van al die andere deeltjes en van het grote Geheel. En als we die afhankelijkheid uitspreken, mogen we tegelijk beseffen dat ieder van ons, ieder klein onderdeel van het heelal, niet verloren gaat aan pijn of verdriet, maar er wel degelijk toe doet. Als ik bid, als ik mij kwetsbaar opstel voor God, besef ik weer diep van binnen dat het God is die naar mij luistert en mij aanhoort. Door te bidden dringt weer in mij door dat ik een kind van God ben. Door te bidden kan ik opnieuw voelen dat mijn leven, in mijn breekbaarheid, met al mijn beperktheden, met al mijn pijn, dat mijn leven zinvol is. In het bidden kan ik opnieuw beseffen dat mijn kleine leven, zoals het leven van iedere mens, sowieso oneindig waardevol is omdat God van mij houdt.
Zo is bidden een manier van vertrouwen krijgen, de taal van het geloof, waarin ik uitspreek dat mijn leven gedragen wordt door God. Soms wordt er wel eens gezegd dat je niet moet bidden voor je eigen persoonlijke belang. Ik geloof echt niet dat dat verkeerd is. God hoort ons gebed, daar mogen we vast op vertrouwen. Maar of God ons gebed, onze vragen ook zal verhoren? Ja, dat mogen we hopen, zij het dan op Gods eigen tijd en op Gods eigen wijze. Dat is misschien niet spoedig en op een manier die wij niet verwachten. En het kan ook gebeuren dat hij neen zegt. Ouders kunnen en willen ook niet altijd ja zeggen op de vragen van hun kinderen. Maar we mogen erop vertrouwen dat Gods liefde ons altijd blijft dragen....

19 Oktober

Wat is dit? Wie zijn dit? 
SS-officier Karl Hoecker geniet hier met een aantal vrouwen van de zon, op zijn vrije dag. Waar?
In het concentratiekamp Auschwitz! 
Luguber hé.

Van de concentratiekampen en het onmenselijke leven daar zijn vele foto's gemaakt. Foto's van wat vooral joden, maar ook zigeuners, homo's en anderen is aangedaan. Ik kan die prenten  altijd moeilijk zien. Het mensonterende raakt mij zo diep in mijn hart.
Op internet ontdekte ik ook een website (van het VS Holocaust Memorial Museum in Washington) die een bijzonder fotoboek op hun website hebben staan. Het gaat om het familie fotoboek van een van de SS officieren uit Auschwitz. Met allerlei gezellige prenten van de leuke dingen die hij daar meemaakte. Uitstapjes, bezoekjes, muziekavonden, gezellige middagen, ook in dit afschuwelijke kamp. Op een eigen manier is dit fotoboek heel ontluisterend en doet het ons nog eens beseffen hoe gruwelijk de werkelijkheid van de concentratiekampen is. Nu niet door de foto's van wat mensen aangedaan is, maar van de foto's hoe de verantwoordelijke daders in deze periode geleefd hebben.

Het gehele fotoboek is te zien op de site van het VS Holocaust Memorial Museum. Het meest schokkend vind ik de foto's 107 en volgende, waar een SS-officier met militaire eer begraven wordt op het zelfde terrein waar duizenden joden schaamteloos vermoord zijn.

17 Oktober - Als de ziele luistert

Als de ziele luistert
spreekt het al een taal dat leeft,
’t lijzigste gefluister
ook een taal en teken heeft:
blaren van de bomen
kouten met malkaar gezwind,
baren in de stromen
klappen luide en welgezond,
wind en wee en wolken,
wegelen van Gods heiligen voet,
talen en vertolken
’t diep gedoken Woord zo zoet…
als de ziele luistert!

(Guido Gezelle, 1859)

2 Oktober - Dag van Gandhi

Vandaag, 2 oktober, hebben de Verenigde Naties uitgeroepen tot de internationale dag tegen het geweld. Vandaag omdat het de geboortedag is van Mahatma Gandhi. Op verschillende plaatsen in de gehele wereld wordt deze dag feestelijk gevierd. Zo ook in het Vredespaleis in Den Haag. Daar komen de ambassadrice van India en burgemeester Deetman van Den Haag bijeen om de Indiase onafhankelijkheidsstrijder te eren met toespraken.

Mahatma Gandhi wist met een nationale campagne van geweldloze burgerlijke ongehoorzaamheid een einde te maken aan de Britse koloniale overheersing van India. In 1948 werd hij doodgeschoten door een fanatieke hindoe die hem een te liberale houding jegens moslims verweet.

Voor mij persoonlijk is hij een van de grote heiligen van de vorige eeuw. Als tiener was ik onder de indruk van deze wijze pacifist. Twee basisbegrippen van hem, Satyagraha en Ahimsa, zijn belangrijke leefregels voor mij geworden.
Ahisma is een Sanskriet woord dat letterlijk betekent: ieder verlangen om te doden missen. Ahimsa staat voor de geweldloosheid ten opzichte van alle levende wezens. Ahisma betekent ook dat je geen enkele vorm van leven mag kwetsen.
Satyagraha is een samengaan van twee woorden: satya (=waarheid) en agraha (=standvastigheid). Gandhi beschouwde waarheid als een uitdrukking van liefde en hij beschouwde standvastigheid als een uitdrukking van kracht. De letterlijke betekenis van het woord is dan ook: “kracht van de waarheid en de liefde”. Satyagraha is het herstellen van de waarheid, niet door de tegenstander pijn te doen, maar door zelf pijn te verdragen (dus geen kwaad met kwaad vergelden, geen beledigingen beantwoorden met nieuwe beledigen, enz).

"Er bestaat een oneindige, geheimzinnige kracht, die alles doordringt.
Ik voel hem, al zie ik hem niet.
Het is deze ongeziene Kracht,
die zich voelbaar maakt en toch alle bewijzen te boven gaat
omdat hij zo weinig lijkt op alles wat ik met mijn zintuigen waarneem.
Het gaat de zintuigen te boven maar tot op zekere hoogte
is het mogelijk het bestaan van God te beredeneren."

"Als we in God geloven, niet alleen met ons verstand,
maar met ons gehele wezen, zullen wij de ganse mensheid liefhebben,
onafhankelijk van ras of godsdienst, klasse of nationaliteit.
Wij zullen werken voor de eenheid van het mensdom."

"Liefde is de sterkste kracht, die de wereld bezit
en toch is het de nederigste die men zich denken kan.
Niemand kan daadwerkelijk geweldloos zijn
zonder in opstand te komen tegen sociale onrechtvaardigheid,
ongeacht waar deze zich voordoet."

"De uitbuiting van de armen kan niet uit de weg geruimd worden
door de vernietiging van een paar miljonairs,
maar door de onwetendheid van de armen op te heffen en hen te leren
dat zij niet samen moeten werken met hun uitbuiters.
Dat zal de uitbuiters ook bekeren.
Ik heb zelfs aan de hand gedaan dat het er tenslotte toe leiden zal
dat zij deelgenoten op gelijke voet worden.
Het kapitaal op zichzelf is niet iets slechts;
het is het verkeerde gebruik ervan dat slecht is.
In de een of andere vorm zullen wij altijd kapitaal nodig hebben."

(Uitspraken van Mahatma Gandhi)

1 Oktober - webtip: Islamic Architecture

Nu we het toch even over een moskeegebouw hebben (zie hieronder), kan ik het niet laten om naar de bijzondere website Islamic Architecture te verwijzen. Als u belangstelling hebt in de bouw van moskeeën, vooral van de grote historische moskeeën, kijk dan eens op deze uitgebreide website, helaas in het Engels.. This website is dedicated to Islamic architecture, and contains illustrated descriptions and reviews of a large number of monuments, mosques, palaces and schools. The site also features illustrated essays on Islamic art, covering calligraphy, carpets, geometry/floral patterns, glassware, metal work, pottery, wood work and techniques.

1 Oktober - daar ben ik blij om...
...gebouw Theologische Faculteit Tilburg wordt moskee!

Het gebouw van de katholieke Theologische Faculteit Tilburg, waar ik in 1981 afgestudeerd ben, wordt binnenkort een moskee. De Marokkaanse moskeevereniging Masjid El-Feth gaat het prachtige gebouw voor vijf jaar huren. Een goede bestemming voor mijn oude faculteit! Het nieuwe tijdelijke gebedshuis aan de Academielaan wordt waarschijnlijk in de loop van het najaar in gebruik genomen.

Het onderkomen voor de katholieke Theologische Faculteit in Tilburg is momenteel in het Dantegebouw. Hoe verzinnen ze het?  Welke zichzelf respecterende theologische faculteit voelt zich in een Dante-setting thuis? Dan heeft de nieuwe bestemming van moskee meer religieuze standing. En niet te vergeten dat er in het oude gebouw oorspronkelijk een studenten- en jongerencentrum gehuisvest was: Posjet. In de zeventiger jaren, de periode van mijn studie, heb ik daar heel wat creatieve uren doorgebracht. Er was toen van alles te beleven in dit linkse en open centrum (films, theater, muziek, etc.). Het was een middelpunt van de linkse Tilburgse studentenbeweging. Van open studentencentrum, via sporthal (is het ook nog even geweest), langs de Theologische Faculteit wordt het gebouw nu een moskee. Veertig jaren maatschappelijke geschiedenis in een notendop. En als pastor ben ik blij dat de moskeevereniging zo'n prachtig onderkomen krijgt, met zo'n historische waarde.

24 September webtip: Website Kleurrijk Geloven

De theologe en predikante Corry Nicolay verzorgt een inspirerende website met de treffende titel Kleurrijk Geloven. Corry Nicolay is door het contact met Moslims theologie gaan studeren en interreligieus predikant geworden. Zij is werkzaam als predikante in twee kleine Friese gemeente en mede oprichtster van het Platform Levensbeschouwing in Kleurrijk Fryslân. Vanuit acht verschillende geloven en levensbeschouwingen werken mensen samen aan de opbouw van de multiculturele samenleving in ‘Kleurrijk Friesland’. Schrijfster van meerdere boeken en artikelen, gespecialiseerd in interculturele communicatie. Kijk maar op haar website.

21 September

Als je in mensen geloofd hebt
die het af lieten weten:
ga dan toch door te geloven.

Als je op een wonder gehoopt hebt
dat niet is gebeurd:
ga dan toch door en blijf hopen.

Als je een spoor van liefde wilde nalaten
dat werd vertrapt:
ga dan nog verder met liefde.

Als je gedroomd hebt en daarna ontwaakt,
droom verder
tot aan de morgen!

(Uit de Talmoed)

16 September: Kerken in beeld

Het fotoarchief van het Instituut voor Liturgiewetenschap van de Rijksuniversiteit Groningen is grotendeels gedigitaliseerd. In 1965 is het instituut begonnen met het aanleggen van een fotoarchief van kerkgebouwen in Nederland. Inmiddels zijn ca. 3.000 kerken hierin verwerkt (zo'n 60.000 opnames van zowel historische als moderne gebouwen, van zowel protestantse als katholieke signatuur). Sinds 2000 is er hard gewerkt aan de digitalisering en beschrijving van de collectie. Het archief kan uiteindelijk behalve op plaats ook worden geraadpleegd op onder meer onderwerp, iconografie en ontstaansperiode. De moeite van het bekijken waard! Een oud fotootje van de Maria kerk ('mijn' kerk dus). Leuk om ook de kerk waarin ik gedoopt ben weer eens te bewonderen. 

Kijk op www.kerkeninbeeld.nl.

13 September: Mein Kampf...

In de media is fel gereageerd op het idee van minister Plasterk om het nazi-boek Mein Kampf vrij te laten verkopen in de boekhandel: in een Nederlandse vertaling. Veel mensen reageren geschokt en dat is begrijpelijk. Toch denk ik dat het een wijze gedachte is. 

Het is nu zo'n 25 jaar geleden dat ik  Mein Kampf gelezen heb. Per toeval kwam ik in het bezit van een Nederlandse vertaling. Bij de opruiming van een oude kloosterbibliotheek werden een hoop boeken als afval weggedaan. Alvorens ze bij het oud papier te zetten, controleerde ik de vele dozen. En daar zat een exemplaar van Mein Kampf tussen. Een blauwe paperback, in het Nederlands vertaald, waarschijnlijk vlak vóór of tijdens de Tweede Wereldoorlog. Geen jaartal, uitgever of vertaler was in het boek te vinden. Geen moment heb ik er bij stil gestaan dat dit boek zeldzaam was. Ik verbaasde me er alleen over dat ik het nog nooit gelezen had, terwijl het toch zo'n belangrijk pamflet is uit de wereldgeschiedenis. Ik dacht naïef: een gebrek in mijn scholing. En ik ging er van uit dat velen het boek wel gelezen hadden. Na lezing heb ik het eenvoudig weggedaan, nog steeds helemaal niet realiserend dat dit boek niet op de markt te verkrijgen was.

Al lezende werd ik toen steeds meer verontwaardigd over de nonsens die in dit boek beschreven staat. Allerlei onzin die als wetenschappelijke waarheid gepresenteerd wordt! En waarmee zo een basis voor jodenhaat, agressie en ethno-centrisme worden gelegd. Met historische en economische beschouwingen die ieder met een nuchter boerenverstand zo kan doorprikken. Mijn oordeel over de schrijver werd nog negatiever: wat een flauwekul wordt er quasi-wetenschappelijk gepresenteerd. Al lezende ging ik  ook beter begrijpen welke foute ideologie er in het nazisme steekt. Op middelbare scholen zou in de geschiedenisles meer aandacht aan de inhoud van het boek besteed kunnen worden. Lezen zal scholieren zeker kritischer maken!

Het boek mag niet verkocht worden, maar een Nederlandse vertaling is trouwens zo op het internet te vinden: bijvoorbeeld 1 of 2.

Schokkerend vond ik ook, dat niemand in mijn kennissenkring ooit dit boek gelezen had. Niemand die ik kende - inclusief mijzelf - had dus dit standaardwerk van het nazisme op school of op de universiteit bestudeerd?! Eigenlijk verplichte kost toch, om je beter te kunnen weren tegen elke vorm van nazisme en jodenhaat.

12 September: wij zijn geen zoekers, wij zijn de gezochten

De afgelopen weken word ik veel met de kwetsbaarheid en de eindigheid van mijn eigen bestaan geconfronteerd. Pijn, lijden, ziek-zijn houden mij meer bezig dan normaal. Vandaag moest ik aan een oud joods verhaal denken.

... Een kleinzoon van een rabbi speelde verstoppertje. Hij ging zich verbergen en zat in zijn schuilplaats lange tijd gespannen te wachten. Hij dacht: mijn vriendje zoekt en kan mij niet vinden. Na lang wachten kwam hij zelf te voorschijn. Nergens was zijn vriendje te zien. De kleinzoon van de rabbi besefte plotseling dat van begin af aan er niet naar hem was gezocht. Hij liep naar zijn grootvader en barstte in tranen uit. Die kreeg ook de tranen in zijn ogen, zei niets, maar dacht: God is als dit kind. God wil gezocht en gevonden worden; zonder dat, is het spel uit...

Een diepe wijsheid over God: God verlangt intens dat wij mensen naar God zoeken. Maar geldt het daarmee niet evenzeer voor mij als mens? We spelen verstoppertje met onszelf. We zijn vergeten wie we eigenlijk zijn. Daar komt die innerlijke drang vandaan om telkens weer op zoek te gaan. Op zoek naar onszelf, naar de zin van mijn leven, naar geluk en heil. En dan plots, bij de vissen in onze vijver weer het besef: ik ben al gevonden. Of zoals Willigis Jaëger zegt: We zijn niet de zoekende. We zijn de gezochte.

Zondag 2 en 9 september: Anton Kamps nieuwe pastoor van Thomas

In beide weekends wordt pastor Anton Kamps geïnstalleerd en gepresenteerd als de nieuwe eindverantwoordelijke voor de St.Jan basiliek en de Thomas in Oosterhout. In Dagblad de Stem staat een interview (met sfeerfoto, genomen in onze Mariakerk - zie hiernaast). Hij zegt onder meer: "Ik denk dat we het traditionele parochiemodel, waarin de kerk alles aanbiedt, los moeten laten. We moeten ons naar binnen richten, op de plek zelf." Anton Kamps wil van de kerk een wervende, gastvrije plek maken waar mensen graag komen. Een plek van schoonheid. Want schoonheid, denkt Kamps, is essentieel om enthousiasme op te wekken. "Vieringen zijn vaak zo lelijk. Lelijke muziek, leeg gepraat. Mensen horen anderen een uur lang voorlezen van papier en vragen zich af waarom ze eigenlijk gekomen zijn. Je moet het mooi maken door je hart er in te leggen." (De Stem 8-9-2007)

Anton, van harte welkom in de regio Oosterhout!

Vanaf 1 september: weer terug op het net

Ischias wordt vaak veroorzaakt door een hernia. Een MRI-scan maakt duidelijk waar de hernia precies zit. Hopelijk mag het langs natuurlijke weg genezen, zonder operatief ingrijpen. Het zal veel tijd vergen en geduld vragen. Moeilijk voor mij. Bemoedigend dat er zoveel mensen meeleven. Met een kaartje ontving ik het volgende passende gedicht.

Je kunt nergens meer komen
of het is er
herfst

de zon is weg
of ver te zoeken

de bomen laten alleen
hun takken hangen
alle blaadjes laten los

wij houden ons maar vast
aan de idee
dat jij in een goed blaadje staat
bij het bos 

(gedicht van Werner Storms)

Vanaf vandaag wil ik mijn weblog weer gaan bijhouden, na een afwezigheid van twee maanden (inclusief vakantietijd). Misschien met wat extra bijdragen, omdat ik nu toch aan huis gebonden ben.

5 Augustus: Ischias

Volgens mijn medische encyclopedie is ischias: hevige pijn in de heupzenuw, veroorzaakt door een ontsteking van de zenuwbaan. Kan martelende pijn in voet, onder- en bovenbeen teweeg brengen. Daarmee is niets te weinig gezegd. 

Juli: vakantiemaand

30 Juni - Nogmaals: Een levensweg verbeeld

(Voor het laatste nummer van het VPW-blad van bisdom Breda heb ik een artikel geschreven over de indrukwekkende expositie die we dit voorjaar in onze Mariakerk hebben gehouden. Hieronder twee stukjes uit dit artikel; voor wie niet geabonneerd is op het VPW-blad.)

Wat maakte voor mij deze expositie zo bijzonder? Dat de de kunstenaars die deze expositie met hun werk hebben, wel of niet bedoeld bij de kijkers eenzelfde proces op gang hebben gebracht. Zij maakten met hun werk duidelijk dat wat je gewoonlijk ziet en hoort in het evangelie, niet alles is en dat er nog meer is. De 53 kunstenaars lieten het levensverhaal van Jezus zien zoals dat tot nu toe niet te zien was. Dat was precies de reden dat wij vanuit Thomas Geloof en Cultuur deze expositie hebben georganiseerd. Wij vinden dat geloof en cultuur, kerk en kunst bij elkaar horen. Zowel kunst als spiritualiteit zijn verdichting van het leven. Kunst probeert zichtbaar te maken wat onzichtbaar is en niet te zien is in het leven. Zo is het eigenlijk ook met geloof. Het geloof zou open minded moeten zijn: zichtbaar maken wat je niet kunt zien. Mensen op het spoor zetten van het (G)geheim van het leven....

En voor mij als pastor was het ook heilzaam. Ik kreeg er goede energie van om tussen mijn dagelijkse werk ook regelmatig in onze kerk in gesprek te gaan met bezoekers. Ik heb nog nooit in een paar maanden zoveel pastorale gesprekjes gevoerd met ‘vreemde mensen'. Daarmee kom ik bij de belangrijkste pastorale betekenis van deze expositie. Religieuze kunst in deze zin werkt zeker uitnodigend om met elkaar in gesprek te gaan. Rond de tentoonstelling werden talrijke religieuze ervaringen en vragen besproken...

(Wie het gehele artikel wil lezen, hier vind je het.)

30 Juni Sigmund in de Volkskrant

Vandaag stond er in de Volkskrant een grappige strip van Sigmund die er 20 jaar geleden zeker nooit ingestaan had. Toen was het toch een vrij algemeen taboe binnen de Volkskrant om zich te interesseren voor God of geloof. Nu maakt zelfs de Volkskrant er grapjes over. Het maatschappelijk klimaat voor geloof en God is dus heel wat positiever geworden. De tijden zijn veranderd; ik zelf ook, want 20 jaar geleden las ik Trouw.

29 Juni: Symbolisch huwelijk tussen woord en beeld

Schilder en illustrator André Bikker roept voorgangers en beeldend kunstenaars op tot intensieve samenwerking. Hij wil een discussie op gang brengen die verder gaat dan de vraag: Hoe leuken we de preek op met kunst? Bikker pleit voor een symbolisch huwelijk tussen woord en beeld.

"Hoewel het gesproken woord in deze tijd van Podcast weer aan populariteit wint, denk ik dat een kerk die alleen het woord inzet, geregeld de aansluiting met de samenleving mist", stelt Bikker. "Onze huidige multimediacultuur vraagt om verbeelding, om intensieve samenwerking tussen 'mensen van het woord' en 'mensen van het beeld'. Ik wil daarom op landelijk niveau voorzien in een platform voor predikanten en kunstenaars en in christelijk Nederland de discussie op gang brengen over een symbolisch huwelijk tussen woord en beeld. Het debat ga ik graag aan!"

"Woord en beeld samen zullen beter in staat zijn te laten horen en zien hoe breed en hoog de liefde van God voor zijn schepping is. Daarvoor is een andere manier van kijken naar verkondiging nodig en een gedragsverandering van sprekers en kunstenaar. Een kleine stap op plaatselijk niveau is al prachtig: Een predikant die samen met een lokale kunstenaar de kerstnachtdienst voorbereidt. Maar op landelijk niveau is er meer nodig en meer mogelijk. Internet biedt volop kansen voor een symbolisch huwelijk tussen woord en beeld". (bron: PKN)

Op zijn website geeft André Bikker enkele prachtige voorbeelden van wat hij bedoelt.

23 Juni: Op Gods adem komen

Vorig weekend was in de Thomas een meditatieve viering met als thema 'Op Gods adem komen'. Niet alleen in de naderende vakantietijd op adem willen komen, maar ook nog Gods adem ervaren.

Er komt zoveel op me af,
zoveel wat me bezig houdt
van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds.
Er worden me zoveel goden
opgedrongen, aangepraat.

Ik moet achter zoveel aan;
zoveel waartoe ik me
aanhoudend voel verplicht.
Er zijn zoveel heilige huisjes
te ontzien en bij te houden.

Er is zoveel wat me bijziend,
zoveel wat me ongemerkt
zo goed als stekeblind maakt.
Er is zoveel waardoor ik
mijn hart en ziel niet meer zie.

Er is zoveel dat spreekt
van U, verscholen bron
en laatste horizon van alle leven.
Er is zoveel dat spreekt
van U, Eeuwige in de tijd.
(Peer Verhoeven)

Op adem komen: sta er verwonderd over dat je ademt, ononderbroken sinds je geboorte reeds. Elke keer dat we inademen ontvangen we het leven van de Schepper. En als we uitademen geven we het leven weer terug.
In de Hebreeuwse en in de Griekse taal zijn de woorden voor adem en Gods Geest hetzelfde. Adem en lucht staan symbool voor de heilige Geest. Hoe prachtig is ons leven dan toch gemaakt: elk moment kunnen we Gods Geest ervaren, alleen al in de beweging van onze adem. Alles wat adem heeft, love de Heer, zo zingt Psalm 150 het uit.

Wanneer ik diep in mijn buik ademhaal,  tot op mijn diepste bodem, dan kan ik het diepe zuchten van Gods Geest horen. Dan ervaar ik de Oeradem en word ik Gods Geest gewaar:
de Geest die zweefde over de wateren en over de plaatsen die woest en ledig waren (Gen 1,2).

Luister in de stilte naar je eigen adem. Bij het inademen nemen we op, voelen we hoe Gods Adem ons gegeven wordt. Ervaren we telkens weer dat we het leven krijgen. Bij het uitademen laten we los, geven we ons over, in Gods handen. In uw handen, God, beveel ik mijn geest...
Luister naar je eigen adem en kom Gods Geest op het spoor.

18 Juni - Lieve Wouters:
Christelijk rechts bedreiging voor Kerk en Geloof

In het Belgische blad Kerk en Leven (pdf-bestand)  schrijft Lieve Wouters over de conservatieve christelijke lobby in de Verenigde Staten. Een interessant artikel. Dankzij deze lobby zitten nu veel conservatieve mensen op hoge hoge posten. Bepaalt het zogeheten ’religieus rechts’ straks de politieke agenda van ’s werelds grootste supermacht?, vraagt Lieve Wouters zich af. 

De oorlog in Irak is voor president Bush meer dan zomaar een militair avontuur. Meermaals sprak hij in dit verband al van een ’goddelijke missie’. Nu is er reden genoeg om te betwijfelen dat zulk bloedbad werkelijk Gods wil zou zijn. Steeds meer drukt ’christelijk rechts’ zijn stempel op de binnenlandse- en buitenlandse politiek. Behalve een mogelijk politiek gevaar, betekent dit groeiende front van christelijk rechts ook een bedreiging voor Kerk en geloof zelf. De oorspronkelijke boodschap van Jezus Christus dreigt in dit puriteinse korset en met die agressieve taal immers volledig verloren te gaan.

15 Juni: Wat een geluk...
De verzamelde gedichten van Inge Lievaart

Al jaren ben ik er naar op zoek en nu heb ik ze in mijn handen. Vandaag kwamen ze binnen met de post. Ik was nog maar net thuis en ze werden bezorgd. Goed verpakt in krantenpapier. Niet in zo'n modern plastieke noppen enveloppe, maar in een opgevouwen NRC Handelsblad uit 2003, omhuld met bruin kartonpapier. Twee dikke delen met de verzamelde gedichten van Inge Lievaart. Opgestuurd door Antiquariaat Boek & Glas uit Amsterdam. Van harte bedankt. Tweedehands weliswaar, maar in zeer fraaie staat! Wat een verrassing, vandaag.

Het blijft jammer dat deze prachtige gedichten niet meer uitgegeven worden. Op dit moment zijn slechts vier kleine bundeltjes (in herdruk) van haar te krijgen. Onder andere het bundeltje met de kwetsbare titel: Tot al het harde zacht is. En nu heb ik deze twee dikke delen in mijn bezit! Voor wie haar werk niet kent, zal ik regelmatig een gedicht op mijn website zetten. 

De verzamelde gedichten bestaan uit twee delen en zijn uitgegeven bij De Grppt Goudriaan in Kampen in 2000 Een eerste deel bevat haar literaire poëzie. Het tweede deel bevat de gedichten voor de christelijke gedenk- en vierdagen. De dichteres Inge Lievaart is geboren in 1917 en haar eerste werk is illegaal uitgegeven in de Tweede Wereldoorlog. Volgens de achterkant van het tweede deel is zij eerder een moderne mystica, Zij is voortdurend op zoek naar Gods aanwezigheid. Die zij sterk weet te verwoorden. 

12 Juni: Vrouwen tot diaken gewijd

Sinds maart is het boek ’Vrouwen tot diaken gewijd’ van Hans Wijngaards ook in het Nederlands te verkrijgen bij de uitgeverijen Abdij van Berne (Heeswijk) en Altoria (Averbode). ’Het boek levert een goede bijdrage aan een open gesprek over deze voor de Kerk zo belangrijke kwestie’, schrijft mgr. Roger Vangheluwe, bisschop van Brugge, in het voorwoord.
Hans Wijngaards gaat in dit boek in op belangrijke historische bronnen, vanaf het begin van het christendom tot het jaar 900. Hij bewijst op overtuigende wijze dat vrouwen de rol van diaken op zich namen en hiertoe ook gewijd werden. Al vanaf de jaren zeventig houdt Wijngaards zich intensief bezig met het thema van de wijding van vrouwen. Tot zijn eigen verrassing kon hij in Schrift en Traditie geen houdbare argumenten hiertegen ontdekken. Wijngaards speelt een belangrijke rol in de internationale organisatie die zich inzet voor de wijding van vrouwen Women priest. Lees meer op haar website.

11 Juni: Zo mooi groen is onze tuin

Tussen groen en blauw
Voor je geboren was,
vroeg God Nederland:
‘Zal ik je een berg geven om dichter bij mij te zijn?
om je te laten bedekken door reine sneeuw
en de aanbidder van hoogten te laten stijgen?’
Ze zei: ‘Nee.’
En God vroeg:
‘Zal ik je een vallei geven?
Om ver van Mij te zijn, om fouten te kunnen maken?’
Ze zei: ‘Nee.’
‘Is er wel iets dat je wilt, Nederland?’
vroeg God.
‘Om tussen groen en blauw te slapen
om een boeket van bloemen en molens te zijn.’
En zo geschiedde.

Al Galidi
Uit: Voor de nachtegaal in het ei, Leeuwarden, 2002

8 Juni: Antwerpen Centraal Station

Stations hebben voor mij een sterke religieuze dimensie. Mensen zijn voorbijgangers, zo zegt Thomas de evangelist. Op een station zie je al die mensen die voorbijgaan. Dit geheim van het leven is sterk te ervaren op een station. Daar stappen mensen in en uit, daar begint, eindigt de reis of hervat men het reizen. Stations zijn symbolisch voor vertrek en aankomst. En dan vooral ook de kopstations. Dat zijn de stations waar je niet verder met de trein kunt; gewoon omdat de rails ophouden. Het zijn ook de stations waar die eindeloze rails beginnen. Het zijn de plaatsen waar eindeloos veel mensen samenkomen en samengaan. Op het station vind je het mysterie, zei Joseph Beuys.

Al van jongs af aan kan ik onder de indruk komen van een station en wat daar allemaal gebeurt. Het eerste grote station dat mijn hart ontroerde en dat ik als zevenjarig kind met de trein binnenreed, was het Centraal Station van Antwerpen. En niet alleen daarom vind ik dit kopstation het mooiste kopstation dat ik in mijn leven gezien heb.  De voorkant is al indrukwekkend, maar de binnenkant nog meer.

De afgelopen jaren is dit monumentale station ingrijpend veranderd. Niet qua architectuur, maar qua ziel. Het kopstation is gewoon station geworden. Infrabel heeft een 3.8 km lange spoortunnel onder de stad en onder het station aangelegd. Zo is er nu een Noord - Zuidverbinding ontstaan in Antwerpen. 

Vanaf 25 maart 2007 is Antwerpen Centraal niet langer een eindstation. Er zijn nu 4 perrons gemaakt voor doorgaande treinen op een niveau van 18 meter diep onder de grond. En er blijven nog 10 perrons op twee niveaus (4 meter boven de grond en 4 meter onder de grond). De ondergrondse perrons voor de doorgaande treinen zijn in gebruik genomen. En in het weekend van 19 en 20 mei hebben 66.000 personen gebruik gemaakt om de feestelijke opening van de spoortunnel onder Antwerpen en het nieuwe winkelcentrum in het hartje van het Centraal station te bezoeken.

Vandaag ben ik dus voor 't eerst onder de stad het station ingereden. Het resultaat mag er zijn. Het vanuit Nederland binnenrijden in Antwerpen is totaal veranderd: een complete cultuurshock die bovendien heel prettig is. Vanuit een lange gang door de aarde, kom je in de kelder van het nieuwe station een immense ruimte binnen: geen metrostationnetje, maar een reusachtig ogende stationsruimte. De vormgeving daarvan, heel modern weliswaar, past uitstekend bij de oude stijl van het station. Vanuit deze kelder (18 meter onder het station) kan men het gazen dak van het station (schat 18 meter boven het station) zien. Prachtig: alsof ik vanuit de grond van het bestaan naar de hemel kijk! 

De impact van deze reiservaring valt eigenlijk niet te beschrijven in zo'n kort stukje voor mijn website. Ik zal er maar eens een preek aan wijden. Want alleen al voor dit Centraal Station ga je een dagje naar Antwerpen, met de trein natuurlijk. 

Kijk verder ook eens bij Buro Teugels, Onder Antwerpen en Aanleg HSL Zuid.

6 juni 2007: 
Arnulf Rainer Wijncrucifix

Onverwacht zag ik in een boek een klein fotootje van dit prachtige kunstwerk van Arnulf Rainer. Blijkbaar heb ik een vijfde zintuig voor zijn kunst. Telkens weer ben ik getroffen door de expressieve kracht die van zijn werken uitgaat.

In het werk van Rainer kom je ze voortdurend tegen: kruisen in alle vormen, kleuren en maten. Dit werk meet 1 meter 68 bij 1 meter. Het werd in 1957 gemaakt voor een altaar van de studentenkapel in Graz, Oostenrijk. Het bloed verwijst naar de eucharistie: "dit is mijn bloed" zegt Jezus bij het delen van de wijn. In de zestiger jaren werd het stuk verwijderd uit de kapel. De kunstenaar heeft het opnieuw bewerkt. 

"Ik besefte dat de kwaliteit en de echtheid van het schilderij alleen maar sterker werd wanneer ik het steeds donkerder maakte" zo legde Rainer uit. Het kunstwerk is nu onderdeel van de uitgebreide Tate collectie.

Voor mij verwijst het werk ook naar het lichamelijke schandaal dat de kruisiging van Jezus inhoudt. Een bloedende mens. 

1 juni site-tip: Sporen van God

Kun je iets van God merken? Misschien wel. Op de site vind je allerlei sporen van God verzameld. Artikelen over de weg met God, over christendom en kerk, spiritualiteit en mystiek, over erotiek en geloof, over dichters, korte meditatieve natuurfilms, muziek, foto's, iconen, kunst, columns en persoonlijke verhalen.
Zo begint de website van theologe en predikante Marianne Vonkeman. Naar mijn bescheiden mening een prachtige website. Een heerlijke en rijke bron van sporen die naar God verwijzen. Surfen dus naar Sporen van God !

1 juni: Onderhoud website (mededeling van de webmaster, uhum)

De afgelopen weken zijn er minder nieuwtjes en teksten op mijn weblog verschenen, omdat het te druk was met klein onderhoud van deze website. Moet ook gebeuren, natuurlijk.